De eerste competitiewedstrijd direct tegen één van de betere ploegen in onze klasse. SVE starte goed en drukte Born terug. Het goed voetballende middenveld heerste. Binnen 20 minuten scoorde Bart de 1 – 0. We gingen er eens goed voor zitten. Echter gingen we ineens in een lager tempo spelen. Born kreeg weer vat op het middenveld en begon SVE terug te dringen. Op enkele kleine tegenstootjes na konden we er niets meer tegenover stellen. Nog vijf minuten en het was rust. Door fatale 5 minuten gingen we deze rust met een 2 – 1 achterstand in. Het knalde behoorlijk tijdens de rust in het blauwwitte kleedslokaal. Bij aanvang van de tweede helft een gemotiveerder SVE. De verdiende 2 – 2 (doelpunt Jeroen) was het gevolg. Born wankelde. Een uitbraak van Born werd na het wel of niet reglementair opzij zetten van Sander afgesloten met de 2 – 3. Na de terechte rode kaart van een Born speler wegens natrappen geloofden we weer erin. Jammer genoeg viel Gaston geblesseerd uit. Als het dan tegenzit!!!! Met kunst en vliegwerk hield Born stand. Na het laatste fluitsignaal van de goed fluitende scheidsrechter de heer Simons verlieten we teleurgesteld het veld. Een misstart in het nieuwe seizoen.

Als we deze wedstrijd bekijken vallen er verschillende dingen op. We hebben kunnen zien dat we makkelijk mee kunnen voetballen met een ploeg zoals Born. Het gaat echter mis wanneer we opdrachten niet consequent (blijven) uitvoeren. Het omschakelen bij balbezit en balverlies zijn belangrijke dingen. Iets wat vandaag geregeld niet goed ging. We bleven bij balverlies staan en gaven de tegenstander zo de mogelijk tot een overtalsituatie. Verder speelden de linies te ver uit elkaar. Twee aandachtspunten voor de komende wedstrijd tegen Susterse Boys. Verdedigend hebben we versterking gehaald in België. Deze tandartszoon arriveert vrijdag in Einighausen.

We hebben welliswaar een wedstrijd verloren maar bij vlagen goed voetbal laten zien. Laat ons op deze basis verdergaan.

Ottmar

Vandaag stond de wedstrijd tegen St Joost op het programma. In deze fase van de competitie weer een nieuwe test op de fysieke en mentale weerbaarheid van onze selectiespelers.  SVE starte flitsend. Binnen vijf minuten kopte Thijs buiten bereik van de keeper op de lat, en niet veel later eindigde een aanval van Bart op de paal.  Sint Joost schrok wakker. Er ontwikkelde zich een meer spannende dan fraaie wedstrijd van deze twee ploegen. Een aanvallende SVE werd door St Joost redelijk makkelijk onder controle gehouden. Totdat we in de 32ste minuut getuige mochten zijn van de wedergeboorte van Brian Friedel. Uiterst koelbloedig ronde hij een SVE aanval af. 1 – 0. St Joost moest verder terug. Helaas voor SVE en de supporters wisten de SVE aanvallers het net voor rust niet meer te vinden.

Met dezelfde bezetting als de eerste helft begonnen we aan de tweede helft. St Joost ging op zoek naar de gelijkmaker. Echt moelijk maakten ze het onze verdediging niet. Dit deden we af en toe zelf wel. Laconiek uitverdedigen (die bal loopt wel uit) leverde St Joost een niet te missen kans op. Een St Joost aanvaller ging binnen de witte lijnen tegen de grond. Een terecht gegeven strafschop was het gevolg. Vol vertrouwen nam de St Joost speler plaats achter de bal. Echter had onze doelman nog meer vertrouwen in zijn eigen kunnen. De strafschop werd vakkundig gestopt. Oeps, we kropen hier wel door het oog van de bewuste naald.  Met nog een half uur de spelen ging Sint Joost achterin één op één spelen. SVE kreeg kansen, echter werd dit niet goed uitgespeeld. Billenknijpend haalden we het einde van de wedstrijd. De volgende drie punten waren binnen.

We zullen het er allemaal wel over eens zijn dat het vandaag niet zo geweldig was. Echter wat telt is de teamprestatie en de drie punten. Komende week werken aan het scorend vermogen en toewerken naar de wedstrijd van komende week uit naar Adveo.

Man of the match: Tim Paulussen!!!

Ottmar

Vandaag stond de wedstrijd tegen Doenrade 1 op het programma, Na het deblacle van vorige week tegen Obbicht een gelegenheid om ons zelfvertrouwen op te vijzelen. Hier was wel een overwinning voor noodzakelijk. Ietwat aangepast begonnen we, onder leiding van de zeer jeudige scheidsrechter Stephan Theunissen, aan de wedstrijd. Beide ploegen hadden moeite om ook maar iets constructiefs op de mat te leggen. Doenrade had zelfs nog de betere mogelijkheden. SVE bleek zelfs in de eerste helft onzettend effectief te zijn. De eerste en enige mogelijkheid werd door Erik adequaat met zijn hoofd afgemaakt. De 0 – 1 was een feit. Al snel floot de scheidsrechter voor rust. Weer stonden we bij rust voor, en het was nu zaak om niet weer de tweede helft de boot in te gaan. Zo gezegd zo gedaan, echter kwam het weer anders. Slecht uitverdedigen met daarop volgend een terecht gegeven strafschop, welke onberispelijk werd benut, en de 1 – 1 was een feit. SVE reageerde furieus, en middels een “Sonntags Tor” van Bart Jetten( wat een beauty) was het binnen 2 minuten 1 – 2.  Doenrade probeerde te reageren door feller te gaan spelen. Dit leverde behoorlijk wat gele kaarten op. Doenrade kreeg zelfs een geel / rode en een directe rode kaart voor de kiezen. Ondanks dat we de laatste minuten tegen 9  man speelden konden we dit niet in een echt overwicht uitdrukken. Het hardwerkende Doenrade dook zelfs nog sporadisch voor het SVE doel op. De zoveelste SVE uitbraak werd eindelijk wel eens een keertje goed uitgespeeld. Een dieptepass werd door Bart goed beoordeeld. Hij zag de goed gevolgde Carlo en stelde deze in staat de allesbeslissende 1 – 3 eindstand te scoren. De drie punten waren binnen!!!

Ondanks het feit dat we niet goed speelden, we gaven teveel ruimte weg en stonden vaak te ver van onze tegenstanders, hebben we blijkbaar in de huidige selectiegroep genoeg kwaliteit om ook zulke wedstrijden te winnen. Dit geeft toch een goed gevoel voor de komende wedstrijd tegen St Joost. Een wedstrijd waarin voor SVE zeker mogelijkheden liggen om de drie punten thuis te houden. Echter, we spelen in een klasse waarin iedere ploeg van de andere kan winnen. We zijn dus gewaarschuwd.

Man of the match: Jeroen Heylighen (Opa doet het nog erg goed in SVE 1)

Ottmar

Vandaag stond de wedstrijd tegen Obbicht 1 op het programma. Een traditioneel moeilijk tegenstander voor ons. Denk maar eens aan de pijnlijke 1 – 0 nederlaag van vorig jaar paaszaterdag.  Ook vandaag een wedstrijd om niet aan te zien. Hetgeen we vandaag lieten zien was ver beneden alle peil. Te veel spelers haalden hun gewone niveau niet. Bij de meeste duels waren we de onderliggende partij, bijna elke tweede bal was voor Obbicht. Op een kleine opleving van Bart na, 2 doelpunten binnen vijf minuten, mochten we geen enkel moment aanspraken maken op de drie punten. Dat we op het einde van de wedstrijd zelfs met lege handen stonden kunnen we ons zelf aanrekenen. Persoonlijke fouten deden ons tegen een bijna net zo slecht Obbicht de das om.  We moeten achteraf ook niet zeuren over een wel of niet gegeven strafschop. Bij een 2 – 0 voorsprong mogen we dit nooit meer uit handen geven. Jammer maar het is niet anders.

Komende zondag wacht de uitwedstrijd tegen Doenrade 1.  Laat ons deze wedstrijd gebruiken om de teleurgestelde supporters te laten zien dat ook deze groep wel degelijk kan voetballen.

Ottmar